Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2010

Ziekskes

Wij niet, maar onze notelaar wel. Den duts heeft een beetje last van de bladvlekkenziekte, zo leert de houtwal-site ons.

Dat houdt hem niet tegen om ons te bedelven onder de noten.

Maar geen probleem, dit jaar zullen we schoonekes zijn oude bladeren opruimen en hopelijk heeft hij er volgend jaar al minder last van.

Voor de rest heeft eigenwijze tuin gelijk: we zijn bevoorrechte mensen. Zo ’s avonds wat in onze hof kunnen rondwandelen, fruit van de eigen bomen plukken … Dat we content mogen zijn.

Read Full Post »

Waar komt het vandaan?

Onderdeappelboom heeft een nieuw vrijdag vertelselke. En ik moet zeggen: het kan weer tellen. Madam appelboom legt de lat verdomd hoog voor haar medebloggers. ‘k Gaan echt eens wat meer tijd moeten uittrekken voor mijn schrijfsels! Dat ik tenminste tot aan haar literaire enkels geraak nondemille!

 Wat het stokje betreft. Ook hier is er een directe link naar de grootvader. Wegens 2 werkende ouders werd ik voor en na school bij de grootvader ondergebracht. Grootvaders huis had een tuin, maar daar zwaaide grootmoeder de plak. Daarom dat grootvader er niet beter op gevonden had om een eindje verder een verwaarloosde lap grond te huren. Dit was DE RANCH.

 Een stuk wildernis waar niemand in geen eeuwen had naar omgekeken en waarop hij kippen hield en een pony voor de kleinkinders. De pony was wegens slechte manieren voorbestemd voor een carrière in de lijmindustrie. Grootvader vond het een schoon beesteke, dacht dat het met die slechte manieren wel zou meevallen en ‘redde’ het beestje voor een zacht prijsje. Waarna ik tijdens de eerste ontmoeting prompt getrakteerd werd op een kloeke schop die me meters in de lucht capituleerde en me op 5 centimeter na bijna tot castraat omtoverde. Hij is de rest van zijn leven ne valsaard gebleven. Maar wel ne schone valsaard.

 Ge kunt het niet echt tuinliefde noemen bij de grootvader. Want de wildernis is al die jaren wildernis gebleven. Met moestuingedoe moest ge bij de grootvader niet af komen. Liever was hij in zijn schuur bezig met het bewerken van hout en metaal. Hij bricoleerde graag. En de ranch gaf hem een plek om buiten te bricoleren. Een kippenhok in mekaar steken, beschutting voor de pony bouwen. Van die zaken, maar bitter weinig gewroet in de grond.

Ik heb er een voorliefde voor een schone lap grond met bomen en fors uit de kluiten gewassen kippen aan overgehouden (pony’s zie ik wat minder graag). En ik denk dat ik volgend jaar aan een cursus houtbewerking begin (al was het maar om zulk een kippenhok te kunnen maken).

Read Full Post »

Op ’t gemak

U efkes op ’t gemak zetten is er op het boerenerf momenteel niet bij. Want ons gemak is vervangen door dit:

't is een dixietoilet!

 

En die zaken, die zitten niet zo gemakkelijk.

Pas op, ne mens heeft zo onmiddellijk wel een festival-gevoel op zijn eigenste erf. Wat ook zijn charmes heeft, daar niet van. Maar vanaf een zekere leeftijd zit ge toch liever binnen voor bepaalde zaken.

Nu hadden we wel een toilet binnen. Die toilet bevond zich in de berging. Maar nu hebben we geen vloer meer in die berging. En dus ook geen toilet meer. Wat enigste logistieke problemen met zich meebrengt. Nog een geluk dat Boels BIJNA alles verhuurd.

(meer…)

Read Full Post »

D’er zijn van die momenten dat ge door u huis stapt, iets ziet en denkt: ‘tiens, volgens mij is er hier iets anders?’. Ik begon zelfs te denken dat ik zo lichtjes zottekes aan ’t worden was, want ik had er veel geld op durven verwedden dat madam boerenerf haar caoutchou botten d’er zo uitzagen. Maar wat zijn dees dan?

serieus, die botten waren toch rood wit?

Kameleon-botten dacht ik eerst nog. Maar ’t bleken gewone botten te zijn. En dan beginnen er zo alarmbellekes in mijn hoofd te rinkelen. Een kleine ongerustheid dat madam boerenerf een schoenenmadam aan het worden is. En schoenenmadammen, daar heb ik nen heilige schrik van (dat begint met twee paar caoutchou botten en eindigt als Imelda Marcos, en ik wil ik helemaal geen Filipijnse dictator zijn!). Gieters daar kan ik nog mee leven, maar een schoenen- of handtassen- obsessie? Daar pas ik voor.

Ik met die botten naar madam boerenerf, of ze daar ne goeien uitleg voor had.

En die had ze.

Wat bleek? Ze wou al van in het begin van die schone bollekes botten. Maar die vond ze niet in Gent. Uiteindelijk heeft ze dan maar die andere caoutchou botten gekocht. Een soortement troost botten dus. Maar als ge dan plotseling uw eerste gedacht tegenkomt, is dat moeilijk weerstaan. En dus heeft ze de bollekes botten gekocht.

En verder vond ze het ook een HEEL GOED idee om een paar leuke reserve botten te hebben. Voor als we bezoek hebben. Want venten, die trekken hun dat niet aan om met hun schoenen door de modder in onze tuin te baggeren. Maar vrouwen, die hebben meestal fijner schoeisel die ze het liefst niet ruïneren in onzen hof. En dan gaat dat tweede paar botten HEEL goed van pas komen.

Vooral dat laatste was wel nen heel goeien uitleg.

Maar dat ik het toch schoonekes in het oog ga houden hoeveel schoenen/caoutchou botten/laarzen d’er hier precies binnen komen.

Read Full Post »

En in dat weekje verlof hebben wij gedaan:

Genoten van den hof.

vlinder

dat we ook vlinders in onze hof hebben beste lezers, maar dat we niet zo bekwaam zijn in het fotograferen als sommigen...

 

Nog wat kamers uitgebroken.

De nieuwe remorque volgesmeten.

op den buiten kunt ge ne remorque goed gebruiken

Ontdekken dat ze diene brol niet in het plaatselijk containerpark aanvaarden. En vervolgens ontdekken dat het ander containerpark waar ze het wel aanvaarden pas open is NA 11 uur. Waardoor dat diene brol nog altijd op den remorque ligt. En we gaan d’er eerst wat meer brol bijsmijten, want ik ga hier echt geen 10 keer over en weer rijden met diene remorque (ZO gemakkelijk draait dat spul nu ook weer niet, allé, toch niet in achteruit)..

Een nieuwe ketel laten placeren.

Dankzij deze ketel zitten we er nu warmpjes bij.

Natuurlijk moest eerst de oude ketel uitgebroken worden. Want anders kunt ge de nieuwe niet placeren hé. Ge ziet het was een vakman (en ne propere werkman, iets wat ten zeerste geapprecieerd werd door madam boerenerf).

oude CV-ketel

Daguitstapje naar Maastricht.

Waar we natuurlijk de mooiste boekhandel ter wereld moesten bezoeken. En ook nog wat boutiques en zo. Maar dat ik dat allemaal niet onthou, die klerendinges. Madam boerenerf heeft wel wat nieuwe kleren gekocht denk ik, want op de terugweg was ik precies een beetje zwaarder geladen…

Gespeeld met den bosmaaier.

Want zaterdag kregen we bezoek en dan moet uwen hof toch een beetje opgeruimd zijn hé.

man met bosmaaier

Kom hier brandnetels! Dat ik u omver maai!

Al zeg ik het zelf, ’t is direct een pakske properder.

'k weet het, daar rechts staan nog wat netels

Ja, hier ook nog wat brandnetels gemist. Weet ge wat, kom het dan zelf doen hé, als 't niet goed is!

En voor de rest wat lui en wat ziekskes geweest.

Read Full Post »

Onder de appelboom

Onder de appelboom had ook een goede naam voor onze blog geweest 😉
Een heel toepasselijke naam zelfs (maar ja, ’t was al ingenomen), want we hebben hier wel een paar mooie, oude, hoogstammige appelbomen staan. Zoals deze bijvoorbeeld:

onder een appelboom is het goed vertoeven

Met appels zo veel en zo dik dat de takken bijna tot op de grond hangen.

(meer…)

Read Full Post »

Dat het raar weer is de laatste tijd. Vrijdag mottig weer, dan is er daar uit nergens die prachtige nazomerdag op zaterdag (denk dat zo ongeveer gans Vlaanderen in zijne hof zat). En vandaag alweer rotweer. En wat doet ne mens op zo een druilerige zondag? Optie 1 is u met een goed boek gemakkelijk in een zetel installeren. Maar wij hadden nog een kast te monteren: een grosfillex Spacy kast. Met gemakkelijke montage zeggen ze dan. Sta me toe daar ne keer fameus mee te lachen:

handleiding kast monteren

(meer…)

Read Full Post »

Older Posts »