Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2011

Als je van midden in de stad verhuist naar de boerenbuiten zijn er de grote verschillen die je onmiddellijk opvallen. Maar naarmate je er langer woont, beginnen ook de kleine verschillen je op te vallen. Zo zijn tuincentra ook echt TUIN centra: een grote kweektuin met serres en dan ergens in een serre of veredelde schuur het winkelgedeelte. In de buurt van Gent waren dat toch meer winkels, weliswaar gericht op de tuin, maar met toch ook veel interieurbrol en prullen en prielen. Hier werken de uitbaters nog op het land en kunnen ze u dan ook een vakkundig woordje uitleg geven. En dankzij de no-nonsens aanpak is de prijs meestal ook beter.

En dan zijn er nog de automaten. Natuurlijk zijn er hier ook de obligate brood-en drankenautomaten. Maar dan zijn er nog de andere, meer aparte dingskes. Want de boeren die hun producten rechtstreeks aan de consument willen verkopen, ze hebben niet alleen het internet ontdekt, maar ook automaten. Zo is er hier een kwekerij die hun oesterzwammen en shii-takes via een automaat slijten. Een andere bio-hoeve heeft wel een winkel met beperkte openingsuren maar ook een 24/7 parate automaat:

hoeveproducten automaat

Kazen, yoghurt, boter en rundsfilet

 

Voor den dorst is er: de melkautomaat!

melkautomaat

Melk vers van de tap. Ik vermoed dat ne La Chouffe automaat nog meer succes zou kennen.

 

Er wordt gevraagd om zelf een emmertje mee te brengen. Maar als ge er eentje vergeten bent, geen nood. D’er staat een klein voorraadje. Die zitten niet in hun eigen emmertjesautomaat. Ze houden het simpeler: wie een emmertje neemt moet gewoon zo eerlijk zijn om een euro in de spaarpot te stoppen (in Gent zijn binnen de dag EN de emmertjes EN de spaarpot verdwenen! De melkautomaat waarschijnlijk ook).

honesty system at work

3 maand geleden stond die spaarpot er ook al, blijkbaar werkt dat honesty system hier wel nog.

Krijgt ge onverwachts ne man of 10 op bezoek en hebben die goesting in lekkere frietjes of gebakken patatjes, awel ge moet u geen zorgen maken. De aardappelautomaat is altijd open.

Nen aardappelautomaat, serieus?!

Hij werkt wel enkel met zakken van 10 kilo. Wat een beetje veel is voor ons tweeën maar als de ma en pa nog eens passeren gaan we toch ne keer een zakje halen. Want ik ben wel een beetje curieus naar die patatten uit den automaat.

 

Advertenties

Read Full Post »

De haag

Naast ons boerenerf loopt een paadje. En langsheen dat paadje staat onze haag. Onze mottige haag.

Als er iets is in de tuin dat ons echt, maar dan echt niet aanstaat is het de haag. Ze is lelijk, halfdood en moest dringend ne keer gesnoeid worden. Want langs het paadje stappen wel redelijk wat mensen voor naar de kerk te gaan of naar de school (’t is zo een binnendoor paadje). En voor ge het weet zijt ge ‘die stadsmensen die hun haag niet goed onderhouden’. En dat is nu niet de naam die we hier willen krijgen. D’er was niet al te veel goesting hier. Want een haag snoeien, ’t is hard labeur. Zeker als het zo een verwaarloosde haag zoals de onze is. En we spreken hier over 64 meter haag hé. Dat zijn 64 zware meters. Dat is de muur van Geraardsbergen in de ronde van Vlaanderen. Als ge niet super zit, hebt ge geen goesting om daar aan te beginnen.

Soms denk ik: den hof, die had gerust wat groter mogen zijn. Maar als ik dit zo bezie denk ik: diene hof is groot genoeg!

Efkes ne close-up:

Zo van dichtbij valt pas echt goed op wat voor mottige haag wij hebben

Ben er zaterdag dan toch maar aan begonnen. Eerst de remorque gaan legen op het containerpark (want die lag nog vol van vorige zondag). Dan de haagschaar bovengehaald en zowat elke elektrische verlengkabel die ik kon vinden bij elkaar gesprokkeld. Want vergeet niet mensen: 64 meter haag, dat is 64 meter elektriekkabel dat ik nodig had. En ik kon maar vanaf de keuken vertrekken, dus alles bij elkaar toch zekers 75 meter kabel. Wie heeft dat in godsnaam in huis? Wij blijkbaar niet! ik kwam toch wel 5 meters te kort zekers? Wat godmiljaardedju betekent dat ik A) volgende zaterdag extra verlengkabel moet gaan kopen en B) ik dus volgend weekend nog ne keer aan die haag mag werken.

Pas op, ’t kwam wel een beetje goed uit dat mijne kabel op was. Want ik was ook ver op mijn einde. Het begon wat moeilijk te worden om die haagschaar nog met manieren omhoog te tillen. En met zo een gevaarlijk machien staan werken terwijl al uw armspieren serieus zeer doen en al ne keer durven verkrampen: veilig is dat niet.

Tevreden bekijkt de vent het resultaat zijner noeste arbeid. En dan denkt hij aan de opkuis en vloekt ne keer.

Toen moest ik dus nog aan mijne opkuis beginnen. Ik dacht eerst nog van: we laten dat liggen en noemen het een ecologisch paadje. Maar madam boerenerf beweerde dat de dorpsgenoten daar niet akkoord mee gingen zijn. Toen dacht ik aan mijn jeugd en hoe ik de pa hielp bij den opkuis nadat hij mijn grootmoeders haag had gesnoeid (’t is trouwens die haagschaar die nu in mijn kot hangt). En de zondag krijgen we bezoek van vrienden met ne kleine pagadder. Ideaal, nietwaar? Maar na een telefoontje bleek dat zij het niet zo voor kinderarbeid hebben. Die moderne ouders tegenwoordig! Ik heb het dan maar zelf opgekuist. Twee remorques vol! Half vijf was het en ik was stikkapot.

Blijft wel nog de vraag: door wat gaan we die haag vervangen? We zijn er nog altijd niet uit. Onze nieuwe haag moet plezant zijn voor de vogels en andere beesten, voldoende privacy geven, niet te stekelig zijn (zie dat er iemand van het paadje in de haag belandt) maar tegelijk zombie-proof zijn, onderhoudsvriendelijk maar het liefst wel snel groeien want anders zitten we jaren met ne serieuze inkijk op onze hof. Moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Read Full Post »

Prachtig weer, was het vandaag. Voor madam Boerenerf het moment om op haar gemakske en beetje van de tuin te genieten (wegens schouderpijn mag ze zelfs niks doen). Maar foto’s nemen lukte nog net.

Ik vermoed dat we dit jaar weer een rijkelijke kersenoogst zullen hebben. Honderden kilo’s kersen zijn er hier vorig jaar op de grond gevallen. Dit jaar hopen we er daar toch een paar tiental kilo van te oogsten.

Hier gaan kersen op komen, nog een paar maand geduld

Als ge zo stillekes in den hof zit kunt ge ook op u gemak de beestjes observeren.

De kippen genoten ook van het zonnetje.

mmmh, zonnetje

En ze was er – eindelijk – getuige van dat onze katten wel degelijk in de bomen kruipen (wat natuurlijk DE reden was waarom we een boerenerf met boomgaard gekocht hebben 😉 )

mmmh, uitstekende bomen om in te klimmen staan er hier!

Read Full Post »

Moeilijke madam

Ik weet ze er toch uit te kiezen. Madam Boerenerf is al geen gemakkelijke, en dan zit ik nog eens opgescheept met een moeilijk kieken ook!

Hier was al eens beschreven wat een gedoe het allemaal was eer de kip een ei kon leggen. Awel, ’t is weer van dattum.

Ik hier dagen lastig lopen omdat ons kippen geen eieren leggen (en andere mensen hun kiekens wel). Om dan te ontdekken dat die domme kip al lang eieren aan het leggen was. Alleen niet in haar kot, op de daarvoor voorziene plek. Blijkbaar vond ze de klimop een betere plek.

Wat een gedacht om hier u eieren te leggen!

Een schoon kot met vers stro hebben en dan hier in een putteke op oude verlepte bladeren komen zitten!

Ze moet al efkes bezig zijn want in totaal lagen er maar liefst 8 stuks!

Omelet met spek, here I come!

Volgens de buur zou het er op wijzen dat ze zich aan het klaarmaken is om te broeden (en dat doen die kippen naar het schijnt nooit op de plek dat gij wilt dat ze het doen!). Ben nu wel aan het twijfelen of ik dat daar ga laten gebeuren. De plek is namelijk ver van haar eten EN vlak naast de oprit waar we elke dag de auto parkeren EN dan nog ne keer onder de klimop vol mussen. Wat betekent dat ons katten daar elke dag komen postvatten om de mussen gade te slaan. Geen ideale plek om te broeden.

Maar de eer is wel gered, ik kan weer met opgeheven hoofd onder de mensen komen.

Read Full Post »

Voorjaarsschoonmaak

Eindelijk wat deftig weer om in den hof te werken. Allé, in een weekend dat we thuis waren dan want begin deze week was het prachtig weer. Maar dan moest ik natuurlijk werken. En er was wel al ne keer ne zaterdag of zondag geweest waar het weer treffelijk was. Maar op die dagen hadden we dan weer sociale verplichtingen. En de dagen dat we dan wel thuis zaten was het van dat mottig druilweer. MAAR nu zat alles eindelijk mee: thuis zijn, schoon weer en goesting, veel goesting om er in te vliegen.

Die goesting is nodig want ge moet ne keer kijken hoe sommige hoeken van het boerenerf er bijliggen. In de herfst was ik er namelijk niet in geslaagd alle brandnetels  te maaien. Ik had een beetje gehoopt dat de late herfst/winter dat in mijn plaats zou doen. De oude planten gewoon laten wegrotten en dan in de lente de nieuw opschietende netels maaien. Dat was het plan. Maar de brandnetels willen niet mee:

brandnetels die er ondanks de strenge winter en pakken sneeuw nog steeds staan

En de distels hebben hun voorbeeld gevolgd:

distels, gelieve niet groter te worden dan de bomen, da's slecht voor hun (en mijn) eigenwaarde!

Serieus in mijn gat gebeten door die brandnetels, dacht ik het probleem meteen bij de wortel aan te pakken. Letterlijk dan: de netels niet maaien maar uittrekken! Met wortel en al!! Op een voormiddag moet dat wel lukken, niet waar?! Amahoela niet!! Beestenwerk is het! Afzien! Dat ga niet vooruit meneer! Zo nen brandnetel heeft meer wortel dan iets anders. Ijsbergplanten zijn het! Slechts een klein gedeelte is zichtbaar, de rest zit geniepig onder het oppervlak.

Twee uur heeft me dit gekost:

Centimeter per centimeter boeken we vooruitgang.

Twee uur voor een luttele 3 vierkante meter! Ik ben nu wel zot maar niet zo zot zulle. De hoeken en kanten waar ik met de bosmaaier niet gemakkelijk tussen kan, ga ik nog op deze manier opkuisen. Maar de rest zal dus wel met de bosmaaier gebeuren. En daarna de bodem afdekken. De hof moet toch nog ne keer volledig omgeploegd worden. Hopelijk volstaan het afdekken en omploegen om komaf te maken met de netels. Want ik ben ze nu al beu.

Omdat het uittrekken en wroeten in de grond zo vermoeiend was heb ik het afgewisseld met wat ander werk. Nog wat hout verzagen (voor de toekomstige tuinhaard of kachel) en jong opschietende boompjes uitdoen. Wat zo nen boom dat plant hem neer waar hij het gedacht heeft. Die mannen houden totaal geen rekening met uw tuinplan! Gewoon plompverloren waar het terras gaat komen, of in het midden van uw pad begint dat te groeien!

Serieus, om hier te beginnen groeien moet ge toch wel nen domme boom zijn!

Soit, voor ik het wist was het 15u, lag mijne remorque al redelijk vol en was het weer serieus aan het verslechteren. Madam boerenerf was ondertussen terug van de boodschappen doen, dus ideaal moment om naar het containerpark te crossen. Zo kan ik de remorque morgen weer vullen.

Een serieus gerief is dat, zo ne remorque!

Perfecte timing, want bij het uitladen van de remorque begon het al te druppelen. Volgens het weerbericht gaat dat vannacht over ons heen trekken wat betekent dat ik me morgen weer in den hof kan schieten.

De kippen waren in ieder geval heel content met mijn arbeid. Lekker scharrelen in de losse aarde, mmh zalig!

Amai, dat scharrelt hier gemakkelijk, tof!

Ook nog efkes meegeven dat mijn preek over die Bassette-kippen die wel al aan de leg zijn resultaat heeft opgeleverd. Ons hennen zijn er ook weer mee begonnen.

Read Full Post »

Dood hout

Niet alle bomen op het boerenerf zien er zoals deze uit. Een beetje oud, maar hij maakt er wel een idilisch hoekje van, en brengt zelfs nog wat vruchten op.  De meeste andere bomen zijn qua zicht wel ok. En qua productie meer dan ok. Allé, toch voor een gezin van twee, waarvan er ene nu niet zo’n grote fruiteter is (raad ne keer wie ;-). Maar er is 1 boom die gewoon dood is. Dat is den dezen:

de boom staat ook veel te dicht bij de grens met de buren, maar die hebben al laten weten er geen last van te hebben

Nu dood is relatief. Want in sommige takken zit nog een beetje leven. En op zijn schors krioelt het ook van het leven: zwammen hebben er een mooie, voedzame plek gevonden.

mmmh, dode boomschors, lekker!

En efkes ne close up van de schimmels:

Hoe een foto verknoeien: les 1, de wazige tak in het midden van de afbeelding

En voor wie dacht dat ik in mijne vorige post aan het liegen was over de brandnetels: hieronder het bewijs. Iedereen zit hier al te bloggen over wat ze allemaal gaan bijplanten. Wij zitten nog altijd in de: ‘wat gaat er allemaal weg’-fase!

Speciaal voor Lotte, een mooi boeketje brandnetels.

 En dan zit ik nog met 1, heel grote vraag. Waarom zit er in het midden van mijne hof een pijp in de grond? En dan nog serieus diep ook hè! Gewoon plomp verloren in het midden van de boomgaard, een pijp in de grond. Meters diep! Dat het hier een raar erf is, een rare bedoening zoals ze bij ons zeggen.

Helaba pijp, wat doedegij in mijnen hof?

Read Full Post »

Groei en bloei

Groei: dat is het onkruid dat hier al schoonekes begint te woekeren. De brandnetels zijn er alweer en ook de distels maken zich klaar om hun offensief van vorig jaar verder te zetten. Ik zal de bosmaaier van onder het stof mogen halen. Ze hebben 5 jaar vrij spel gehad, de schobbejaken! Maar dit jaar is het er mee gedaan. Schluss. Finito. The end. Zoals de Daleks zouden zeggen: exterminate, exterminate!!

Bloei: dat is de hazelaar, en nog een handvol planten waar we de naam niet van kennen. Dit jaar was het geel die de race ‘om het eerst bloeien’ heeft gewonnen.

Hazelaar in volle bloei

 

 

 

 

Read Full Post »