Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2011

Dat ik content ben van mijn kippen.

Eitjes leggen en ze vervolgens uitbroeden. Die hennen hebben dat goed gedaan . Alle 9 de kuikens zijn nog steeds gezond en wel (en net zoals hun moeders ondertussen al verzot op meelwormen). Zaterdag hebben we ze voor de eerste keer uit de ren gelaten. Content dat ze waren om tussen het groen te zitten!

De pa natuurlijk zo fier als een gieter!

Maar kunt ge het hem kwalijk nemen met zo een schoon nageslacht dat onverschrokken het hoge gras induikt?

Ondertussen is onze derde hen ook al een week aan het broeden. Een klein beetje slechte timing van madam want wij hadden hier geen enkel ei meer om onder haar gat te schuiven en zij had zich domweg op een kalk-ei geïnstalleerd!! Daar ging natuurlijk niet veel uit voortkomen! Een sjans dat ik via de vechthoendersvereniging nog aan raszuiver bevruchtte eieren kon geraken. Niet dat de hen daar content mee was! Lawaai maken en mij volanté pikken terwijl ik de eieren onder haar gat aan het schuiven was! En dat terwijl ne mens alleen maar goed wilt doen! Een venijnige teef is het.

Als alles goed gaat gaan er hier dus nog een 4 a 5 kuikens extra bijkomen. Goed nieuws voor de soort die behoorlijk zeldzaam geworden is. Maar nog beter zou het zijn moesten we nog een paar mensen vinden die ook met die beestjes willen verder kweken. De vechthoendersvereniging was dat al van plan. En aangezien ik met maar 1 haan zit en de kuikens dus op zijn minst halfbroer en halfzus van elkaar zijn (lees: inteelt als daar mee verder zou gekweekt worden) heb ik besloten om me bij die oproep aan te sluiten. Bijkomend voordeel is dat we zo onze beesten met elkaar kunnen mengen en aan de aspirant kippenhouders een kant en klaar toompje kippen kunnen leveren. 

Kwekers die er echt deftig mee willen kweken zijn natuurlijk altijd welkom (zij zijn vaak de ruggegraat die zo een zeldzame soort in stand houden). Maar dat hoeft helemaal niet. Ik doe dat ook niet. Ik heb 1 haan en 4 hennen. En ik laat die beesten qua broeden vooral hun plan trekken. ’t Enige wat je moet doen is je toompje raszuiver houden (aangezien ge een volledig toompje met voldoende genetische verscheidenheid krijgt is dat dus al geregeld) en als ge kuikens hebt het liefst de vereniging contacteren. Zo weten die waar welk genetisch materiaal zit en kunnen weer nieuwe toompjes voor nieuwe liefhebbers samengesteld worden. De kuikens moeten natuurlijk wel nog goed groeien, dus het zal voor het najaar zijn. Maar ondertussen kunt ge er al eens over nadenken (of als ge van iemand anders hoort dat ze kiekens willen, ze in ons richting doorsturen).

Advertenties

Read Full Post »

Dorst

Dat ze dorst hebben, de plantjes. Grote dorst.

Dat het dus dringend ne keer moet regenen. En met regenen bedoel ik regen, niet dat handvol miezerige druppels dat er hier de laatste dagen is uitgevallen.

Alles staat hier kurkdroog. Vooral voor de rode bessen begin ik me zorgen te maken. Daarnet heb ik ze een beetje water bijgegeven. Maar 50 meter struiken helemaal aan den achterkant van onze hof. Zover geraakt onze tuinslang niet. Tegen dat de varkentjes er zijn moet er daar een waterreservoir staan. Want ik ga echt niet alle dagen met emmers water zeulen. Voorlopig kan ik niet veel meer doen dan hopen op regen.

Maandag, toen we Gent nog eens bezochten, had ik ook dorst. Ik heb me dan ook een beetje laten gaan in dit fijn etablissement. Ge zou het langs den buitenkant van de winkel niet zeggen – ’t ziet er uit als een doorsnee Spar – maar als ge kwaliteitsdrank aan een scherpe prijs zoekt moet ge daar zijn. Omdat ik hier nog geen valabel alternatief gevonden heb, was ons bezoekje aan Gent het ideale moment om te herbevoorraden (ondertussen kon madam Boerenerf ongestoord een paar boetieks induiken: zij geen last van mij, en ik niet van haar). En daarin schuilt het geheim van een goede relatie 🙂

Van rechts naar links:

10 can rum: lekker, gaat heel vlot binnen. Een beetje te vlot eigenlijk.

The Glenlivet 15 years (french oak finish): ’t is de french oak finish die het hem doet voor mij persoonlijk. Ik drink hem vaker dan de 18 jaar. Maar dat is misschien omdat madam boerenerf hem ook wel graag lust. En met tweeën drinken is leuker dan alleen.

The glenfiddich 21 years (rum barrel): madam boernerf haar favoriet. En staat ook in mijn persoonlijke top 3. ’t Is door deze whisky dat ik dacht, mmh misschien moet ik ne keer de betere rum proeven.

Flor de cana: een aanrader van de winkelier (samen met opus 5 en matusalem, maar de deuk in mijn portefeuille was nu al aanzienlijk, ne mens moet niet overdrijven hé).

En bij deze stel ik me kandidaat om de alcoholische drank te voorzien op de blogbarbeque. En voor de vrouwen: mijn mojito en caipirinha zijn ook niet slecht (allé, als ik mijn ijscrusher nog kan terugvinden).

Read Full Post »

Dame-Jeanne

Ik vind onze tuin zo leuk omdat het nog een echte boerentuin is. Een echte boerentuin, dat is een opbrengsttuin. Een tuin die moest zorgen voor het levensonderhoud van de boer en zijn familie. Dat ik heb ik altijd leuker gevonden dan minitieus aangelegde tuinen.

Want die grote, aangelegde tuinen da’s eigenlijk gestoef van de adel. Om te tonen aan de keuterboerkes dat zij zo rijk waren dat ze het zich konden veroorloven om goede grond onproductief te laten. Snobisme was het.  Indruk maken op het plebs. Dat was zo succesvol dat de meeste mensen tot op heden dat voorbeeld nog steeds slaafs volgen in hun eigen tuin. Marketing werkt.

Maar ik hou dus van nen boerentuin. Opbrengen moet mijn lap grond! Opbrengst is voor mij wel niet meer wat het voor de boer 50 jaar geleden was. Ik wil rust in mijn tuin. Ontspanning. Dat is dan op mijn gemakske naar mijn scharrelende kippen kijken. Naar de krieken en appels op mijn bomen. Zo van die zaken.

Maar dat betekent niet dat ik helemaal content ben dat al ons fruit zo maar nutteloos op de grond valt. Goed er is de mobiele fruitpers. Maar in alle eerlijkheid, ik vind dat die vrij goed doorrekent (ik hoop dat de prijzen hier wat schappelijker zijn). Dat kost dus eerder geld dan dat het opbrengt. Rest weinig anders dan het zelf verwerken: confituur of cider. Madam boerenerf gaat zich over de confituur-afdeling bekommeren. Ik wil me wel eens aan de cider wagen. Een beetje rondsurfen bracht me bij brouwland. Maar jawadde, dure prijzen. Het voorbeeld van de Warnefordstraat volgend begon ik wat op de 2dehandsmarkt te kijken. Zonder al te veel succes trouwens. Tot ik er met onze overgebuur over sprak. Die kende wel nog iemand die dat vroeger ook gedaan had en nog wel wat gerief staan had.

De zondag ik er naartoe. Een uurtje later was ik 150 euro armer maar wel nen auto vol gerief rijker:

En als ik vol zeg, bedoel ik ook vol. Tot op de passagierszetel stond er een dame Jeanne. En dan had ik nog niet alles mee. Volgende zondag mag ik nog eens passeren.

7 grote dame jeannes in totaal, watersloten en plastieke vaten met kraantjes voor de eerste gisting. Hier en daar ga ik wel nog een prul missen, maar ik ben min of meer volledig geëquipeerd denk ik.

Read Full Post »

Leesvoer

Een madam hebben die in een bibliotheek werkt is wel gemakkelijk. Het zorgt voor een continue stroom leesvoer waar af en toe ook voor mij wel ne keer iets interessant tussen zit. Af en toe, want mijn interesses zijn ietwat exotischer. ‘Options, Futures and Other Derivatives’ of ‘Market risk Analysis’ behoren nu eenmaal niet tot het standaard aanbod van een openbare bibliotheek, wat eigenlijk wel zou moeten! Serieus, da’s interessant zulle mensen!

Soit, dit boek viel wel in mijn ‘vind ik leuk’-categorie:

Het boek bevat pareltjes zoals:

‘April is als een ouwe stier: zo heet en zo weer koud’

‘De echtelijke staat is als de maand april: nu zonneschijn, dan storm en dra weer alles stil’

En ook tuintips: Tuinbedden legt men het best aan van noord naar zuid, dan hebben de planten niet onder de oosten- en westenwinden te lijden.

Handig en leutig in een saaie verpakking! Meer moet dat niet zijn voor mij.

In dit boek vond ik dan weer een oplossing voor de gigantische hoop aalbessen die momenteel aan onze struiken hangt te rijpen. Nu eet ik wel graag aalbessen, en heeft den helft van onze familie al gezegd bessen te komen plukken en er confituur van te maken. Maar met een slordige 50 meter bessen gaan we er dan nog veel te veel hebben. Op onderstaande foto kunt ge zien wat aalbessen doen als er 5 jaar niet naar omgekeken wordt: woekeren! Woekeren naar alle kanten. Metersdik staan ze op sommige plekken.

En elke struik telt tientallen takken vol met bessen. Het moet wel niet te lang meer zo droog blijven, de plantjes hebben water nodig.

Dus ja, wat kan ne mens nog meer doen met die bessen? Ne likeur maken blijkbaar.

Een ideaal likeurtje om de confituur mee door te spoelen!

Ps. Over wild om zich heen woekeren gesproken. Op ons zevenblad staat ook geen maat. ’t Schijnt dat ge dat kunt eten, zevenblad. Maar wie het wilt eten krijgt het niet gekweekt en wie het absoluut niet wilt eten (ik dus) heeft er veel te veel van. Dat ik er zaterdag de bosmaaier op los ga laten.

Read Full Post »

Opgelet mannen, nachtvorst

Allé, ’t is te zeggen dat wordt hier en daar (bij onze kinesist) beweerd. Volgens deze site zou het kantje boordje zijn.

En natuurlijk juist na het weekend waarin we eindelijk ons tomatenplantjes verpot hebben. De sukkelaars kwamen al met hun hoofdje tegen het plastieke dekselke van de miniserre en dan is het naar ’t schijnt hoog tijd om ze te verpotten. Wegens plaatsgebrek binnen en omdat het toch zo ongeloofelijk goed weer is hadden we ze wel al in ons veranda gezet. Uit voorzorg heb ik ze deze avond toch maar weer binnen gezet.

Afgelopen weekend was – alweer – goed gevuld. Vorig weekend had ik me ne keer deftig met de  bosmaaier op de brandnetels geschoten. Maar liefst 3 keer volledig de benzinetank leeg gewerkt! Dat is bijna de volledige boomgaard die gemaaid is. Wegens zondag bezoek was het dit weekend hoog tijd om al dat groenafval naar het containerpark af te voeren. ‘k Weet het, ge kunt dat composteren. Maar ten eerste is diene composthoek nog niet in orde en ten tweede ziet ge van hier dat ik mijn composthoop ga beginnen met 4 (yep ge leest dat goed, vier!!) volledige remorqueladingen aan brandnetels. 36 kruiwagens zijn dat, ‘k zou nogal ne compostberg gehad hebben! Dumpen op het containerpark dus die handel.

Omdat ik niet elke maand goesting heb om me met die brandnetels te amuseren hebben we een groot gedeelte met doek bedekt in de hoop ze te versmachten.

Maar liefst 45 vierkante meter doek ligt er. En ’t is nog niet genoeg! We zouden zeker het dubbele kunnen leggen! De rest hoop ik door een combinatie van regelmatig maaien en met wortel en al uit trekken de baas te kunnen.

Ook nog tegengekomen tijdens mijn opruimwoede vanachter in den hof: mijnheer De Pad.

Mijnheer De Pad had namelijk samen met mevrouw De Pad een holletje gekraakt onder een houtstapel.

En wat doet ne mens dan bij het aanschouwen van zoveel pril huiselijk geluk? De takken die ge juist met de kruiwagen op den remorque hebt gedumpt opnieuw gaan halen en die beesten weer ietwat beschutting bezorgen hé.

Zo blijft het daar natuurlijk een rommelhoekje. Maar allé, als de familie De Pad maar content is.

Read Full Post »

’t Is mei!

meikever in het gras

Niet goed gezien? Wacht, wegens geen spiegelreflexcamera en toch een vree wriemelend beestje zijnde heb ik het even in een potje gevangen gezet.

meikever

Inderdaad! Een meikever. Gespot op 25 april. En dat hij sjans heeft dat kippen geen meikevers eten of hij was al 10 keer dood geweest.

Read Full Post »

« Newer Posts