Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2011

Haantjesgedrag

Onze eerste lichting kippen (eieren uitgekomen op pasen) is ondertussen al zo groot dat we het onderscheid beginnen te zien tussen de hanen en de kippen. En als de hanenkam geen uitsluitsel biedt, dan is hun gedrag wel een duidelijke indicatie. Ondertussen zijn het namelijk tieners die onderling beginnen uit te zoeken wie nu de sterkste is. Dat levert mooie taferelen op.

 

Van die eerste lichting zijn er nog acht in leven. Eentje is op een gegeven moment verdwenen. ’t Was niet meteen de slimste van de hoop, dus waarschijnlijk is het eens lomp uit de tuin gesukkeld en daarna nog veel loemper zijn weg niet meer teruggevonden. Alhoewel ze allemaal van dezelfde raszuivere kippen afkomstig zijn zitten er toch een paar tussen die niet aan de rasstandaard beantwoorden. Voor die zal ik ook wel een plekske vinden maar daar gaan we natuurlijk niet mee verder kweken (You may call me Dr. Eugenetica).

Van onze tweede lichting zijn ze nog steeds alle vier in leven, ook daar 1 niet raszuiver kuiken.

En ondertussen is er een derde lichting onderweg.

Eigenwijs had de kip besloten om buiten te broeden want zo een volledig geëquipeerd kippenhok met proper, zacht stro in een luxe legnest, daar moest madam niet van weten! Neen, dan zat ze liever buiten op  wat stenen en onder de klimop. Niet gemakkelijk te vinden trouwens, een kip die besloten heeft zich weg te steken. kijk maar eens goed op de foto hier onder.

broedse kip, weggestoken onder klimop

Dus wij haar ’s nachts terug in het hok gezet. En toen had madam geen zin meer om verder te broeden! Gelukkig was er nog een ander hen die al een week op een vals ei zat te broeden. De eieren dan maar onder haar gat geschoven. Daarmee is zij ook content en hopelijk hebben de embryo’s het half uurtje afkoelen overleefd.

 

 

Advertenties

Read Full Post »

Luizeleventje

Allé, voor de katten dan toch.

zwarte kat in een gootje

Kleine herinnering aan mezelf: als we de serre renoveren moeten we het gootje behouden.

 

Tweehonderdduizend comfortabelere plekske, maar wij kruipen hoog en droog op een smal randje

Soms wou ik dat ik een kat was … .

Read Full Post »

Slechte dag voor kippen

Het begon al deze morgen toen madam boerenerf terugkwam van de kippen eten te gaan geven met de mededeling: ‘de witte is dood’.

De witte, dat was 1 van ons latere aanwinsten. Ze was altijd een geval apart. Zo heeft ze zich steeds een beetje van de groep afzijdig gehouden. Kroop zelfs in het putje van de winter liever in een boom dan in het kippenhok om te slapen. En daar waar haar zus (de koekoek) zich ontpopte tot een ware leg- en broedmachiene heeft zij het steeds vertikt om ook maar 1 ei te leggen.

De laatste dagen hadden we echter de indruk dat ze beter in de groep was opgenomen en 2 nachten terug ging ze zowaar in het kippenhok op stok!

Tiense vechtkrielen

Op 21 juli liep ze nog vrolijk met de rest van de bende rond te scharrelen. Deze morgen lag ze dood in het gras. Een postmortem toonde aan dat er van kwaad opzet geen sprake was. Ze was niet aangevallen door een ander beest. Gewoon gestorven.

Daar stopte het echter niet. Toen ik bij de overgebuur, die op reis is, zijn kippen ging voederen lag er daar in het hok ook een kip op de grond! Meer dood dan levend was het beestje. Deze haan had wel wonden: een paar op zijn vleugel en, ernstiger, 1 oog volledig kwijt. Staan was er niet meer bij en zelfs toen ik zijn bek in de drinkbak hield dronk hij nog niet. Na overleg met de dochter van de overbuur leek het ons het best om het beestje uit zijn lijden te verlossen.

Meneer boerenerf doet auditie voor texas chainsaw massacre 4

En dan lezen we dat ook Amy Winehouse dood is, voorwaar ’t is geen goede dag voor kippen!

Read Full Post »

Triestig hoopje boom

Jarenlange verwaarlozing heeft er voor gezorgd dat er hier op het boerenerf wel verschillende bomen er vree triestig bij staan. Het zijn vooral de laagstammen die onder de verwaarlozing geleden hebben (overwoekerd worden door distels is blijkbaar niet zo goed voor een boompje).

Eén van die bomen is onderstaande pruimelaar.

half dode pruimelaar

Meer dode takken dan levende takken. We dachten zelfs eerst dat hij volledig dood was. Maar toen kwamen er blaadjes aan en daarna pruimen. En zo wisten we meteen dat het een pruimenboom was (maar nog steeds niet welke soort).

Omdat ik de helft van de blauwe pruimenoogst verloren had (met het slechte weer als verzachtende omstandigheid. Nu ja, er stond ook nog een tweede blauwe pruimelaar die ik veel te laat gezien had) nam ik het goede voornemen om regelmatig te proeven van de vruchten en korter op de bal spelen.

Vijf dagen geleden was het resultaat als volgt: de gelig/rode pruimen van dat zielig boompje: nog niet goed. De groene pruimen: ook nog niet goed.

Vandaag was het resultaat volledig anders. De gelig/rode pruimen van dat zielig boompje: allemaal rot. En dat terwijl ze nog aan de boom hangen!

rotte pruimen in een boom

En met rot bedoel ik dus: goed rot. Jakkes Een schrale troost is dat ze nauwelijks smaak hadden (waarschijnlijk omdat de boom zijn energie nodig had om te overleven) en dat zo de wespen er tenminste iets aan gehad hebben.

rotte pruim opgegeten door wespen

Voor wie wil helpen om de soort te bepalen, zo ziet een intacte vrucht eruit:

geel rode pruim

Identificatie van de soort is trouwens welgekomen want zopas heb ik een tweede van die pruimelaars ontdekt (ja ik weet het, ’t is schaamtelijk. Ter mijne verdediging, madam boerenerf had het ook nog niet gezien!).

En wat met de groene pruimen? hoor ik jullie al vragen (allé, vooral Ria zal zich dat nu afvragen). Awel, die zijn goed. Redelijk goed, want ik vind dat de smaak wat beter kan (maar ik ben niet zo een grote pruimeneter, dus niet meteen de best geplaatste persoon om dat te beoordelen). Dus als ge er wilt Ria, komt ge er best zaterdag om (want zondag zijn we naar de Gentse feesten). En als ge de groene pruimen ook vind tegenvallen (voorlopig maar 1 boom van gevonden, maar wie weet staat er hier wel ergens een tweede zulle) de krieken zijn ook goed en daar hebben we ook twee bomen van staan (of misschien wel drie).

2 groene pruimen en handvol krieken

Read Full Post »

Nieuwe lading

Na een weekje uitstel is het mosselseizoen eindelijk aangebroken.

Plan A was eigenlijk een stapke op de Gentse Feesten te gaan zetten. Maar dat plan is in het water gevallen.

Plan B was mosselen gaan eten met de ouders.

Plan B was een lekker plan.

Zeeuwse mosselen

De nieuwe mosselen zijn smakelijk, en qua grootte viel dat heel goed mee. We zijn ze wel gaan eten in het hof van oranje. Een volkse brasserie met één specialiteit: mosselen! Hun geheim: kwaliteit inkopen en vervolgens lekker klaarmaken. 1,6 kilo mosselen natuur met een extra portie frietjes: meer moet dat niet zijn voor mij. Of zoals Hannibal zou zeggen: I love it when a plan comes together.

 

Read Full Post »

Gewoontedier

De mens is een gewoontedier. Neem ik nu mezelf als voorbeeld. Ik ben wel een beetje nen ‘uitsteller’. Nu weet ik dat ook en voor deze blog had ik me voorgenomen niet in die gewoonte te vervallen. En dat lukt vrij goed. Ik zou zelfs meer zeggen: de blog helpt om ook op andere vlakken dingen niet uit te stellen. De gedachtengang daarachter is: ik doe dat werkske NU want dan heb ik iets om over te bloggen. (De mens is ook een raar dier. Allé, ik toch.)

Maar eigenlijk moet ik schrijven: tot nu toe lukTE dat goed. Want als die niet-uitstellen-om-te-bloggen-routine verstoord wordt door iets, awel dan verval ik onmiddellijk in mijn oude uitstellen-tot-in-de-eeuwigheid gewoonte. En dat iets, dat kan dus een ongeloofelijk belachelijk dingskes zijn zoals een platte batterij van het fototoestel. Want door die platte batterij moest ik tijdens ons bezoek aan het begijnhof van Diest foto’s nemen met mijn GSM. En omdat die foto’s op de GSM staan had ik een andere kabel nodig dan het gebruikelijke kabelke dat zo handig links naast het computerscherm klaarligt. Dat telefoonkabelke ligt namelijk in de kast die toch wel een volle 3 (DRIE!) meter van de PC staat. En door die onnozele, kleine verstoring van mijn routine heb ik dus tot vandaag niets gepost over ons bezoek aan het Begijnhof van Diest. Dat was nochtans een leutig bezoek, aan een vree schoon begijnhof. Dat bezoek is ondertussen op de kop af al twee weken geleden. Want de eerste zondag van elke maand is het tweedehands boekenmarkt in het Begijnhof. En snuisteren in boeken + een schoon Begijnhof, dat is voor madam Boerenerf wat kattenkruid voor ons katten is: niet te weerstaan.

toegangspoort Begijnenhof Diest

Machtige toegangspoort! Sinds we het boerenerf gekocht hebben ben ik op weinig woningen jaloers. Maar zo een poort hebben, man, man, man.

straatje begijnenhof Diest

Een gezellig straatje in het Begijnenhof.

straatje in begijnenhof Diest

Nog een gezellig straatje in het begijnenhof. Eigenlijk, als ge er 1 hebt gezien hebt ge ze ook allemaal gezien. Valt er hier niks te drinken?

flesje blonde loterbol

Hmm, genieten van een lekker streekbiertje.

Omdat ik ondertussen mijn lezerspubliek al een beetje begin te kennen, meer informatie over dit biertje vind je hier.
moestuinen begijnenhof Diest

Sommige huisjes beschikken over een eigen moestuintje. Slim gezien van die Begijntjes.

Read Full Post »

Slimme katten

Want ons katten hebben begrepen dat vogels = eten.

En eten dat hoort thuis in het witte eetbakje.

Dus wat doet een slimme kat die een vogelke heeft gevangen? Inderdaad, dat vogelke bij het andere eten leggen.

(’t Was weer een smakelijke ontdekking tijdens ons ontbijt)

Read Full Post »

Older Posts »