Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘brouwen’

Dikke sjans dat ik deze blog heb. Want het was pas tijdens het schrijven van de vorige post dat mijne frank euro is gevallen. Ik zat namelijk met juli in mijn hoofd als oogstmaand voor onze bessen. En als die bessen maar rijp zijn in juli dan hebben wij nog zeeën van tijd om al ons sap en gelei/confituur-maak-gerief te kopen. Nietwaar?

Maar die bessen gaan dus niet rijp zijn in juli. Die bessen gaan al oogstrijp zijn in juni. En juni, dat is al volgende week. En vanaf morgenvroeg zit madam Boerenerf een weekje in Barcelona.  En het weekend daarna zitten we met twee feestjes in Gent. En het weekend daarna is het al onze barbeque en kunstsuperette. En dan zijn we al half juni en moeten de bessen waarschijnlijk al geoogst worden. Wat betekent dat we nu, NU, ons gerief moesten kopen!

Tijdens mijn opzoekingen voor cider was ik brouwland al tegengekomen. Daar hebben ze niet alleen alles om zelf te brouwen maar ook om confituur en sap te maken. Er gisterennamiddag nog snel naartoe gereden. Sympathieke mensen en ‘k weet niet hoeveel schoon, maar ook duur, gerief. We waren al snel veel geld kwijt, maar wel nieuw leesmateriaal rijker. En ook een kersenontpitter, een stoomextractor (lees: wij moeten niet meer bij de sapmobiel langs maar kunnen nu zelf gepasteuriseerd sap maken), een hydrometer en nog wat bokalen.

En zo zijn we ook eens in Beringen gepasseerd. Beringen, vooral bekend van zijn steenkoolverleden (vree coole oude industriële gebouwen trouwens, kwijl). Een hondenrenbaan hebben ze er ook. Hoe zot is dat nu? Een hondenrenbaan! Ik wist niet eens dat ze dat in België deden. Maf, maar nu wil ik er natuurlijk eens passeren als er een wedstrijd is. Niet dat mij dat interesseert zulle, maar dan kan ik wel zeggen dat ik naar een hondenrenwedstrijd ben geweest. En hoeveel mensen in België kunnen dat zeggen? (Wat trouwens ook de reden is waarom ik in Heist op den Berg ne keer naar een ijshockey wedstrijd wil gaan kijken. Ijshockey in België, nog zoiets maf!)

Ps. Op de terugweg ook nog de ideale naam voor een pilsbiertje bedacht. Gegarandeerd duizenden hectoliters omzet meneer! Een subliem staaltje marketing! Dat er nog niemand anders is opgekomen, ’t is ongeloofelijk. Wilt ge het weten? Echt?

Hier komt ie: ‘Nog ééntje’. Ge noemt u bier gewoon ‘Nog ééntje’. Denkt er ne keer over na, hoeveel mensen zeggen op café niet: ‘kastelijn, geef mij er nog eentje?’ Awel, dat zou u biertje kunnen zijn dat dan uitgeschonken wordt. En ge kunt er een gans gamma van maken. Het lekker donkere biertje: ‘Geef diene mens er ook eentje’. De zware tripel: ‘nog ne laatste’ en het fruitbiertje: ‘en voor madam ook iets’. Geniaal!

Advertenties

Read Full Post »

Dame-Jeanne

Ik vind onze tuin zo leuk omdat het nog een echte boerentuin is. Een echte boerentuin, dat is een opbrengsttuin. Een tuin die moest zorgen voor het levensonderhoud van de boer en zijn familie. Dat ik heb ik altijd leuker gevonden dan minitieus aangelegde tuinen.

Want die grote, aangelegde tuinen da’s eigenlijk gestoef van de adel. Om te tonen aan de keuterboerkes dat zij zo rijk waren dat ze het zich konden veroorloven om goede grond onproductief te laten. Snobisme was het.  Indruk maken op het plebs. Dat was zo succesvol dat de meeste mensen tot op heden dat voorbeeld nog steeds slaafs volgen in hun eigen tuin. Marketing werkt.

Maar ik hou dus van nen boerentuin. Opbrengen moet mijn lap grond! Opbrengst is voor mij wel niet meer wat het voor de boer 50 jaar geleden was. Ik wil rust in mijn tuin. Ontspanning. Dat is dan op mijn gemakske naar mijn scharrelende kippen kijken. Naar de krieken en appels op mijn bomen. Zo van die zaken.

Maar dat betekent niet dat ik helemaal content ben dat al ons fruit zo maar nutteloos op de grond valt. Goed er is de mobiele fruitpers. Maar in alle eerlijkheid, ik vind dat die vrij goed doorrekent (ik hoop dat de prijzen hier wat schappelijker zijn). Dat kost dus eerder geld dan dat het opbrengt. Rest weinig anders dan het zelf verwerken: confituur of cider. Madam boerenerf gaat zich over de confituur-afdeling bekommeren. Ik wil me wel eens aan de cider wagen. Een beetje rondsurfen bracht me bij brouwland. Maar jawadde, dure prijzen. Het voorbeeld van de Warnefordstraat volgend begon ik wat op de 2dehandsmarkt te kijken. Zonder al te veel succes trouwens. Tot ik er met onze overgebuur over sprak. Die kende wel nog iemand die dat vroeger ook gedaan had en nog wel wat gerief staan had.

De zondag ik er naartoe. Een uurtje later was ik 150 euro armer maar wel nen auto vol gerief rijker:

En als ik vol zeg, bedoel ik ook vol. Tot op de passagierszetel stond er een dame Jeanne. En dan had ik nog niet alles mee. Volgende zondag mag ik nog eens passeren.

7 grote dame jeannes in totaal, watersloten en plastieke vaten met kraantjes voor de eerste gisting. Hier en daar ga ik wel nog een prul missen, maar ik ben min of meer volledig geëquipeerd denk ik.

Read Full Post »