Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Tiense vechtkriel’

Moeilijke madam

Ik weet ze er toch uit te kiezen. Madam Boerenerf is al geen gemakkelijke, en dan zit ik nog eens opgescheept met een moeilijk kieken ook!

Hier was al eens beschreven wat een gedoe het allemaal was eer de kip een ei kon leggen. Awel, ’t is weer van dattum.

Ik hier dagen lastig lopen omdat ons kippen geen eieren leggen (en andere mensen hun kiekens wel). Om dan te ontdekken dat die domme kip al lang eieren aan het leggen was. Alleen niet in haar kot, op de daarvoor voorziene plek. Blijkbaar vond ze de klimop een betere plek.

Wat een gedacht om hier u eieren te leggen!

Een schoon kot met vers stro hebben en dan hier in een putteke op oude verlepte bladeren komen zitten!

Ze moet al efkes bezig zijn want in totaal lagen er maar liefst 8 stuks!

Omelet met spek, here I come!

Volgens de buur zou het er op wijzen dat ze zich aan het klaarmaken is om te broeden (en dat doen die kippen naar het schijnt nooit op de plek dat gij wilt dat ze het doen!). Ben nu wel aan het twijfelen of ik dat daar ga laten gebeuren. De plek is namelijk ver van haar eten EN vlak naast de oprit waar we elke dag de auto parkeren EN dan nog ne keer onder de klimop vol mussen. Wat betekent dat ons katten daar elke dag komen postvatten om de mussen gade te slaan. Geen ideale plek om te broeden.

Maar de eer is wel gered, ik kan weer met opgeheven hoofd onder de mensen komen.

Read Full Post »

Voorjaarsschoonmaak

Eindelijk wat deftig weer om in den hof te werken. Allé, in een weekend dat we thuis waren dan want begin deze week was het prachtig weer. Maar dan moest ik natuurlijk werken. En er was wel al ne keer ne zaterdag of zondag geweest waar het weer treffelijk was. Maar op die dagen hadden we dan weer sociale verplichtingen. En de dagen dat we dan wel thuis zaten was het van dat mottig druilweer. MAAR nu zat alles eindelijk mee: thuis zijn, schoon weer en goesting, veel goesting om er in te vliegen.

Die goesting is nodig want ge moet ne keer kijken hoe sommige hoeken van het boerenerf er bijliggen. In de herfst was ik er namelijk niet in geslaagd alle brandnetels  te maaien. Ik had een beetje gehoopt dat de late herfst/winter dat in mijn plaats zou doen. De oude planten gewoon laten wegrotten en dan in de lente de nieuw opschietende netels maaien. Dat was het plan. Maar de brandnetels willen niet mee:

brandnetels die er ondanks de strenge winter en pakken sneeuw nog steeds staan

En de distels hebben hun voorbeeld gevolgd:

distels, gelieve niet groter te worden dan de bomen, da's slecht voor hun (en mijn) eigenwaarde!

Serieus in mijn gat gebeten door die brandnetels, dacht ik het probleem meteen bij de wortel aan te pakken. Letterlijk dan: de netels niet maaien maar uittrekken! Met wortel en al!! Op een voormiddag moet dat wel lukken, niet waar?! Amahoela niet!! Beestenwerk is het! Afzien! Dat ga niet vooruit meneer! Zo nen brandnetel heeft meer wortel dan iets anders. Ijsbergplanten zijn het! Slechts een klein gedeelte is zichtbaar, de rest zit geniepig onder het oppervlak.

Twee uur heeft me dit gekost:

Centimeter per centimeter boeken we vooruitgang.

Twee uur voor een luttele 3 vierkante meter! Ik ben nu wel zot maar niet zo zot zulle. De hoeken en kanten waar ik met de bosmaaier niet gemakkelijk tussen kan, ga ik nog op deze manier opkuisen. Maar de rest zal dus wel met de bosmaaier gebeuren. En daarna de bodem afdekken. De hof moet toch nog ne keer volledig omgeploegd worden. Hopelijk volstaan het afdekken en omploegen om komaf te maken met de netels. Want ik ben ze nu al beu.

Omdat het uittrekken en wroeten in de grond zo vermoeiend was heb ik het afgewisseld met wat ander werk. Nog wat hout verzagen (voor de toekomstige tuinhaard of kachel) en jong opschietende boompjes uitdoen. Wat zo nen boom dat plant hem neer waar hij het gedacht heeft. Die mannen houden totaal geen rekening met uw tuinplan! Gewoon plompverloren waar het terras gaat komen, of in het midden van uw pad begint dat te groeien!

Serieus, om hier te beginnen groeien moet ge toch wel nen domme boom zijn!

Soit, voor ik het wist was het 15u, lag mijne remorque al redelijk vol en was het weer serieus aan het verslechteren. Madam boerenerf was ondertussen terug van de boodschappen doen, dus ideaal moment om naar het containerpark te crossen. Zo kan ik de remorque morgen weer vullen.

Een serieus gerief is dat, zo ne remorque!

Perfecte timing, want bij het uitladen van de remorque begon het al te druppelen. Volgens het weerbericht gaat dat vannacht over ons heen trekken wat betekent dat ik me morgen weer in den hof kan schieten.

De kippen waren in ieder geval heel content met mijn arbeid. Lekker scharrelen in de losse aarde, mmh zalig!

Amai, dat scharrelt hier gemakkelijk, tof!

Ook nog efkes meegeven dat mijn preek over die Bassette-kippen die wel al aan de leg zijn resultaat heeft opgeleverd. Ons hennen zijn er ook weer mee begonnen.

Read Full Post »

Beestenboel

Dit weekend had de Belgische vechthoendersclub hun jaarlijkse clubhappening. Aangezien ik mijn eerste vechtkrielen via één van hun leden bekomen heb, was dit het moment om die mensen efkes te bedanken door daar ne keer rond te gaan snuisteren (en de clubkas via het nuttigen van enige consumpties te spijzen, allé dat was mijn excuus om te gaan). Madam Boerenerf wist meteen hoe laat het was :‘geen grote vechthoender meebrengen, hé!’.

Tiense vechthaan

Tiense vechters zijn groot jong! Vree groot!

 

Ze had gelijk: het jeukte serieus om zo een schoon exemplaar als bovenstaande aan te schaffen. Schone, grote kiekens waren het. Heel schone, en vooral heeeeeeel grooooootte kiekens. ’t Komt op de foto niet zo goed tot uiting, maar dat zijn dus echt wel grote beesten. Met hanenpoten, zo lang als mijn vingers.

Maar ik heb me dus braafkes ingehouden. ’t is te zeggen, ik heb me een beteke ingehouden.

2 tiense vechtkrielen

Over krielen had mijn madam niks gezegd, moehahaha, een gaatje in de wetgeving!

 

Toen ik daar twee schone madammekes zag zitten, heb ik me dus toch laten verleiden. Hiermee komt onze haan zijne harem op vier stuks en daarmee moet hij maar content zijn.

’t Was efkes wat gekakel en opstuifende pluimen toen de nieuwe aanwinsten in het hok bij de rest werden gezet.

witte Tiense vechtkriel

 Koekoek Tiense vechtkriel

 

Maar ondertussen is het al wat kalmer en in de loop van de nacht zullen ze wel allemaal hun eigen plekske vinden.

Voorlopig zal de beestenboel tot de huidige 5 exemplaren beperkt blijven. We hebben vernomen dat de toom Kune Kune’s waar wij onze hoop op hadden gesteld slechts drie stuks telde. Een beetje weinig om alle gegadigden tevreden te stellen. Voor ons is het dus nog 6 maanden langer wachten.

Over de grote Tiense vechters gaat er hier nog ne keer geklapt moeten worden. Madam is mordicus tegen en ik ben eerlijk gezegd ook al wat aan het twijfelen want ’t zijn echt wel grote beesten, met een serieus agressief kantje. Maar dat is tegelijk ook wel een beetje hun charme natuurlijk. Eerst de hof wat herindelen, de varkentjes hun nieuw onderkomen installeren en daarna zien we wel. Voor dit jaar zal het dus niet zijn. Maar volgend jaar …

Read Full Post »

Don’t try this at home

We zijn hier met vallen en opstaan aan het leren hoe we onze kippen kunnen africhten. Meer vallen dan opstaan trouwens.

In één van de commentaren vroeg Eef van Huize willaerts voor een handleiding. Zelf zijn we vertrokken van dit artikel.Met diene verstand dat wij NIET op wandel willen gaan met onze kippen (ge moet nu ook niet overdrijven, nietwaar?). Ne keer dat het goed gelukt is om de kippen uit eigen beweging op de arm te laten zitten willen we gerust een handleiding publiceren. Momenteel hebben we een klein probleemke.

Dat probleemke is dat de kippen ondertussen HEEL goed begrepen hebben dat die meelwormen van ons komen. En die meelwormen hebben ze heel graag. Zo graag dat ze ons nu aan het stalken zijn.

We drijven haar in een hoekske en dan moet ze ons wel meelwormen geven!

Van zodra we op de binnenkoer lopen, zijn zij er ook. En dat verschiet toch wel een beetje als ge zo bezig zijt met de ruiten van uwen auto te kuisen en ge draait u om en er staan drie kippen rond u! Binnen vluchten helpt trouwens ook niet, want het enige dat ge dan doet is die beesten tonen waar ge woont!

Hey maatje, waar blijft ge met ons eten?

Ofwel brengt ge ons eten, ofwel komen we het zelf halen! Gesnopen?!

Misschien moeten we toch maar een ren voor die beesten maken.

Read Full Post »

Ingesneeuwd

Samen met de rest van Vlaanderen zijn we ingesneeuwd. Vrij letterlijk zelfs.

Gisteren hadden we een vroeg kerst-etentje met vrienden in de buurt van Gent. Maar vandaag zijn we binnen gebleven. Want laten we eerlijk zijn, ’t was geen weer om een hond door te jagen.

Neej, daar ga ik NIET doorrijden!

Toch nog efkes buiten geweest. Want kippen moesten nog eten krijgen. Die beestjes hebben in dit weer blijkbaar meer eten nodig want de porties waar ze normaal anderhalve dag mee toekomen zijn er nu op minder dan een dag door. Waarschijnlijk omdat ze niet zelf kunnen rondscharrelen voor eten EN ze meer energie nodig hebben om zich warm te houden.

Toch ne keer van die automatische kippenvoedersysteemkes bekijken zulle, dat ik hier ne meer moet doorbaggeren!

Ge hebt van die mensen die het geduld hebben om zelfs in de kou schoone foto's te nemen. Ik ben niet 1 van die mensen...

Ne mens moet consequent blijven in de kwaliteit van zijn fotokes hé 😉

Read Full Post »

We boeken vooruitgang!

Op twee gebieden dan nog wel.

Onze eerdere vermoedens waren juist. De vogels zijn hier zo gewoon om hun eten uit de bomen te halen dat een voederplank niet werkt in dees streek. Zelfs niet als ge die voederplank helemaal vol legt met de meest exquise zaden. Sommige snoodaards betwijfelden of we tout court iets op die voederplank gelegd hadden (moge zijn voeten een uur lang met een veer gekriebeld worden)! We hadden het moeten weten want het is hier per slot van rekening de fruitboomregio. Vetbollen IN een boom werken dus wel.

van een voederplank moeten ze hier niet weten, nen vetbol in nen boom is wat de vogels hier willen

Niet al te veel foto’s want de vogels vluchten hier met het minste lawaai weer in de haag. En met die koude hebben we nu ook niet echt het geduld om een half uur te staan wachten totdat de vogels aan onze aanwezigheid gewoon zijn.

Ook met het africhten van de kippen gaat het de goede kant op. Dat ze al schoonekes uit de hand komen eten.

De volgende stap is ze leren op een stok op armhoogte springen (om daarna de stok door mijn arm te vervangen). Dat zal nog efkes duren want ons verlof is alweer gedaan (veel te rap ah ja).

Read Full Post »

Verplicht nummerke

Wat doet ne mens als hij verhuisd is en het heeft gesneeuwd? Juist, foto’s op zijne blog zetten van den ondergesneeuwde tuin. Toegegeven, niet bijster origineel. Ik troost me met het feit dat ik niet de enige ben. Sommigen hadden zelfs aan een half vlokje genoeg. Bij deze mijn bijdrage aan de traditie.

't leuke aan sneeuw is dat het al den brol die ge al lang had moeten opruimen bedekt

 

'k had misschien beter die ladder binnengezet

 

Tiense vechtkrielen in de sneeuw

De kippen kunnen de sneeuw ook maar matig appreciëren

Read Full Post »

Nu we op den buiten wonen, worden we regelmatig geconfronteerd met onze heel beperkte natuurkennis. Ooh schoon beestje, verder komen we meestal niet. Geen flauw idee wat de naam is van de meeste beesten die hier rondlopen of vliegen. Meestal maakt dat ook niet uit. Maar nu zouden we graag eens weten, welke vogel heeft hier gans zijn pluimendeken achtergelaten?

pluimen

hier moet een deftige strijd gewoed hebben

Maar wat we vooral willen weten is, welk beest heeft die vogel dood gedaan?

Misschien onze katten. Maar die gaan niet zoveel meer buiten nu we Boris binnen houden. Onze beesten vangen ook wel ne keer ne vogel, maar dat is meer om mee te spelen. Het lijk vinden we dan wel ietske verder terug. In dit geval is de vogel echter opgevreten. Of op zijn minst in stukken gescheurd. Onderstaande foto (niet voor gevoelige kijkers!) is het enige wat ik er van teruggevonden heb.

1 vogelbil, opgegeten

Vies hé? 'k Had u nochtans gewaarschuwd.

Aangezien ons katten echt wel eten genoeg krijgen betwijfel ik sterk dat zij het gedaan hebben.

Maar welk beest heeft het dan wel gedaan?

Aangezien de pluimen vlakbij het kippenhok lagen, heb ik gisterenavond voor alle zekerheid het hok maar dicht gedaan. Ge weet maar nooit dat het mystery beast weerkomt en mijn kiekskes zou aanvallen!

Wat me meteen bij de zotte kiek brengt. Gans de zaterdag zat er een hen op de legnest. Eerst dachten we, ’t is een groot ei en ze heeft er wat werk mee. Maar die treze bleef maar op hare nest zitten. Met die pluimen buiten waren we ongerust dat ze al aangevallen was en daar gewond zat. Dus ik de kiek efkes opgepakt. Was madam toch wel broeds zekers!! Den 20ste november kreeg dat zot spinol het in haar klein kippenbrein om een ei te proberen uit te broeden! Misschien een beetje ons eigen fout want we laten al ne ganse tijd een vals ei in de nest liggen (kwestie van aanmoediging om daar te leggen en te voorkomen dat ze een eigen plekske in den hof maken waar we de eieren dan niet vinden). En zoiets durft wel ne keer broeds gedrag uitlokken. Soit, vandaag was die zotterenij gelukkig al over (dus ook geen foto van de broedse kip). Meteen maar het vals ei uit de legnest verwijderd want zo in putje winter met een blote kiekenborst rondlopen is ook niet goed voor dat beestje. Ik vat het in ieder en geval als een goed teken op. De beestjes voelen zich hier duidelijk goed thuis EN hopelijk is ze even zot in april want wij willen kuikens. En het liefst via natuurlijke weg. Ik heb een beetje zitten lezen over broedmachines. Awel, dat die hennen goed zot zijn om dat allemaal te doen: zo veel werk! En moeilijk dan ook nog ne keer: de goede temperatuur, de goede luchtvochtigheid, op het juiste moment keren …. Pfff, dat de kip het maar zelf doet!

Wat de kat met veel geluk (of pech) betreft: awel, den Boris is door nen auto overreden.

‘K weet het, ik stond er ook vrij perplex bij toen het gebeurde. Eerst een deur op zijn kop. En dan, de tweede dag dat hij opnieuw een beetje buiten mocht (madam boerenerf was maandag en dinsdag thuis, ideale moment om hem overdag en beetje buiten te laten, dachten we) eindigt hij onder een auto!

Ik was net ’s avonds het hek aan het dicht doen toen er een auto passeerde en ik een klop hoorde. Ik keek nog net op tijd op om Boris een salto in de lucht te zien maken, met een smak op het asfalt te landen en vervolgens in de hof van de overgeburen te verdwijnen. Mijn hersens hadden moeite om het feit te verwerken dat het inderdaad kon gebeuren dat dezelfde kat op 8 dagen tijd EN een deur op haar kop kon krijgen EN overreden kon worden. Madam boerenerf was, om het voorzichtig uit te drukken, ook behoorlijk van haar melk. We hebben nog efkes gezocht, maar de overgebuur zijn hof is nog groter dan de onze. Veel meer dan bang afwachten konden we niet doen.

Om 1 uur ’s nacht is meneer dan op zijn dooie gemakske binnengewandeld. Alsof er niets gebeurd was! Wij een zakje eten gegeven en terwijl hij stond te eten heb ik hem goed bekeken en gevoeld of hij niet gewond was. Noppes! Niks, nada! Woensdagavond er toch nog mee bij de dierenarts geweest en die kon ook niks fout ontdekken. Toch wat extra medicatie gegeven voor alle zekerheid. En nu blijft hij binnen! Nog ne ganse tijd! Want avondlijk drama is er nu wel genoeg geweest. Wel een taai beestje, den Boris. Maar dat hij dus binnen blijft, want we willen hem echt nog niet kwijt.

Read Full Post »

Ik had het hier al even over het kippenhok. Dat waren toen de grote bevrijdingswerken.

In augustus was het kippenhok min of meer opgekuist. De natuur was in al die jaren van leegstand echter niet al te vriendelijk geweest voor het kippenhok. Links en rechts was er dus wel enig reparatiewerk te doen. Nen ijverige mens zou dat onmiddellijk allemaal in orde brengen. Ik daarentegen dacht: tijd genoeg.

Dat klopte wel een beetje, want ik had toen nog geen kippen. Ik wist zelfs niet wanneer ik kippen ging hebben want ik wou natuurlijk weer den speciale uithangen en zeldzame, ‘kweetnie hoe moeilijk te vinden kiekens hebben. En als ik tijd genoeg heb, dan begin ik uit te stellen. En uit te stellen, en nog wat meer uit te stellen… Zo kwam het dat, op het moment dat ik wel kiekens had, die beestjes efkes in een hokje moesten wachten tot den dezen hier hun kot met ongebluste kalk had ingesmeerd en de nieuwe deur wat steviger vastgeklopt had. Nieuwe deur is trouwens relatief, want ’t is eigenlijk ons oude WC deur.

Daarmee was ik trouwens nog niet rond: de deur moest nog geverfd worden en in het kippenhok links en rechts nog wat spleten toegespoten worden ook.

man verft deur van kippenhok

Eerst alles in een grondlaagske zetten

 

kippenhok onder klimop

en dan de bovenlaag aanbrengen

Ik had dat al gedaan de twee laatste weekends van oktober zulle. Maar, ge voelt me al komen, ik heb het posten een beetje uitgesteld …

En ja, het klopt dat het venster niet meegeverfd is. Maar dat heeft een simpele reden, dat venster is namelijk een beetje kapotgetrokken door de klimop. En met een beetje kapotgetrokken bedoel ik eigenlijk veel: van boven en van onder spleten waar ge u vingers door kunt steken. De planken die ik erop genageld heb zijn er om de grootste spleten toe te dekken (ge kunt die kiekskes toch moeilijk in den tocht laten zitten hé). In de lente ben ik van plan om het oude venster te vervangen door één van de vensters van de eerste verdiep van ons huis. Dat zijn heel mooie vensters, maar jammer genoeg met enkel glas. Op die manier houden we een kleine herinnering aan het verleden van het boerenerf en ’t gaat vree sjiek staan in onze hof! Bijna gans die muur gaan we trouwens vervangen want die is grotendeels opgebouwd uit eternit-platen (ik heb zo een vermoeden dat de vorige eigenaar aandelen had van eternit, ge kunt u niet draaien en keren of ge botst hier op die asbestplaten). ’t zal met ytong-blokken zijn voor ’t gemak en de goedkoop. Maar den buitenkant gaan we dan wel met kalk of leem bezetten. Een klein experimentje om te zien wat het geeft. Met een beetje geluk ziet dat kot er zo vree authentiek uit. D’er komt dus nog zeker een deel 3 in de serie.

Ps. tijdens het verven moest één van de hennen trouwens een eitje leggen. Man, man, man, was me dat een gedoe. In dat legkotje scharrellen en woelen. Duidelijk niet content zijn en van haar oren maken tegen de haan, die dan ook maar het legkotje in sprong en ook begon te woelen. Dan met hun twee woelen, tot ze op de houten bodem zaten. Alletwee malcontent tegen mekaar kakelen.

Tiense vechtkriel op nest

Diene nest is niet goed genoeg voor mijn eiers zulle!

Toen ze alletwee van de nest waren, ik rap dat kiekenkot binnen en wat extra stro op het nest gesmeten. Die beesten weer in het kotje, weer woelen, weer scharellen tot op den houten bodem. Was het toch nog niet goed zekers!! Moeilijke beesten, ge kunt het u niet voorstellen (dat ze dat hebben van de kant van madam Boerenerf, dat is zekers!). Dus ik nog eens naar binnen, nog wat extra stro op de nest (de haan was ondertussen serieus van zijn oren aan het maken tegen mij) en weer buiten. En toen was het EINDELIJK goed voor madam. Ze had een schoon randje helemaal rondom en een goed laagske onder de kont. De haan liep ondertussen zenuwachtig heen en weer. Een beetje zoals ne vader in spé. Ik heb ze dan maar met hun tweeën op hun gemakske gelaten. Een uurtje later lag er een schoon, nieuw ei te blinken.

Om maar te zeggen dat een ei leggen voor een kip wel een significant moment is. En dat die beestjes in legbatterijen veel minder te kiezen te hebben. M.a.w. koop scharreleieren als ge niet zelf kippen lopen hebt.

Read Full Post »

Op verkenning

Twee posts op twee dagen over de kippen? Yep, meneer hier lijdt efkes aan het ‘trotse vader’-syndroom.

Maar geef toe, ’t zijn toch schone beesten (yep, het ‘mijn beest, schoon beest’-syndroom heb ik ook al te pakken)!

1 tiense vechtkriel haan + 2 hennen

Juich, eindelijk uit dat kot!

 

Tiense vechtkriel haan

Zeg, als ge zo foto's van mij blijft pakken gaan we ne keer over een vergoeding moeten klappen zulle

tiense vechtkriel haan

tiense vechtkriel haan + 2 hennen

Efkes het gras bestuderen

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »